Psikopatlar niçin çoğalıyor?

32 yaşındaki oÄŸlu için gelen anne ÅŸikayet ediyor: “DoÄŸru dürüst okumadı ama okul bitti. Åžimdi de iÅŸ beÄŸenmiyor. BulduÄŸumuz iÅŸlere ’yorucu, bana yakışmaz, bu paraya çalışılır mı’ gibi gerekçelerle gitmiyor.
Bütün gün evde. ‘Onu getir, bunu al’ ÅŸeklinde emirler veriyor. Yapmak istemediÄŸimizde ‘Beni doÄŸurdunuz, yapmak zorundasınız, çocuÄŸunuz deÄŸil miyim?’ diyor. Direnirsek üstümüze yürümeye baÅŸlıyor.
Artık korkuyoruz. Ne yapabiliriz?” Bir baÅŸka anne benzer ÅŸeyleri henüz 16 yaşındaki oÄŸlu için anlatıyor.

Her sabah özel şoförün okula götürdüğü, haftalık harcaması asgari ücretten fazla olan, kredi kartı ile istediğini alabilen ve bunların az olduğunu, okulu nasılsa bitireceğini, babasının işinin onu beklediğini ve bu nedenle gençliğini çalışarak geçirmesinin anlamsız olduğunu söyleyen, sabahlara kadar barlarda gezen, kızdığı zaman kendisine küfür eden, el kaldıran bir çocuk.
Bir baba, 14 yaşındaki çocuÄŸunun kendisini yaraladığını aÄŸlayarak anlatıyor ve benzer bir öyküyü aktarıyor. Hepsinin son cümlesi benzer: “DoÄŸduÄŸundan beri bir dediÄŸini iki etmedik, koruduk, sevdik. Hiçbir ÅŸeyini eksik bırakmadık.
Niçin böyle oldu?” ‘Öğrencinin Jaguar marka arabası olur mu?’ tartışmaları bu konuyu ele almamı zorunlu hale getirdi. Yazmadan önce tartışmaları bir kez daha gözden geçirdim.
Tartışılan konu: O öğrencinin CumhurbaÅŸkanı’na gitmesiymiÅŸ. Oysa tartışılması gereken konu: Çocukların kaç yaşında, nelere sahip olmalarının daha doÄŸru olduÄŸu olmalıydı. Çünkü özel üniversitelerin park yerlerine girdiÄŸiniz zaman göreceÄŸiniz araba markaları, tartışılan Jaguar’dan ucuz olmayacaktır.
Aslında üniversitelere gitmeye ve arabalara bakmaya bile gerek yok. Sokaklardaki, kafelerdeki gençlere, hatta genç bile sayılamayacak küçük çocuklara bakın. Sadece kıyafetlerine değil, ellerindeki cep telefonlarına, taşıdıkları çantalara ve en önemlisi konuşmalarına bir bakın. Ailesi varlıklı olan çocuk ve gencin bunlara hakkı var mı? Herhalde vardır.
Zaten tartışılması gereken de bu değil. Tartışılması gereken; çocuklara ve gençlere zamanı gelmeden alınanların ve izin verilen davranışların, onların gelişimine ve topluma nasıl zarar vereceği olmalıdır.

Çevreye ve kendine zarar verici davranışların olması, herkesin kendisine borçlu olduÄŸunu düşünen ve bu nedenle isteklerinin hemen ve eksiksiz yerine getirilmesini isteyen, yapılmadığı zaman saldırganlaÅŸan, emek sarf etmeyen, sorumluluklarını yerine getirmeyen kiÅŸileri 18 yaşın altındalarsa ‘davranım bozukluÄŸu’yla, üstünde ise ‘antisosyal kiÅŸilik bozukluÄŸu’yla tanımlıyoruz.
Yaygın olarak bilinen adı ile bu kiÅŸilere ‘psikopat’ diyoruz. Son yıllarda bu sorunla ilgili baÅŸvurular giderek artıyor. Bu artışın en büyük nedeni; çocuk yetiÅŸtirme biçimimizdir.

SORUMSUZ VE DOYUMSUZ ÇOCUK

Doğduğundan beri bir dediği iki edilmeyen, her istediğine kavuşan, isteğinin yaşı ile uyumlu olup olmadığına bakılmayan, emek sarf etmeden, değerini bilmeden alınanları, yapılanları hak görerek yetişen bir çocuğun; sorumluluk sahibi, doyumlu, çalışarak kazanmanın erdemine inanan, bir şeyleri elde etmek için emek sarf etmesi gerektiğini bilerek çalışan bir birey olmasını beklemek mümkün mü?
Avrupalı ve Amerikalı aileleri ‘çocuklarına bakmıyorlar, yazları çalışmalarını istiyorlar’ diye kötüleyenlerin düşüncelerini gözden geçirmelerinde yarar var.
Çocuklarımızı sevmekle onları doÄŸru yetiÅŸtirmek arasındaki farkı anlamamıza yardımcı olur, diye daha önce de yayımladığım, ’GeleceÄŸin Psikopatlarını YetiÅŸtirme Yolları’nı tekrar yayımlıyorum:

– Daha küçükken çocuÄŸa istediÄŸi her ÅŸeyi vermeye baÅŸlayın! Bu ÅŸekilde o, herkesin onun geçimini saÄŸlamak zorunda olduÄŸuna inanacaktır.

– Kötü sözler söylediÄŸi zaman gülün! Böylece o kendisinin akıllı olduÄŸuna inanacaktır. 
– Ona düşünmeyi ve beynini kullanmayı hiç öğretmeyin! 21 yaşına gelince kendi kararlarını, kendisi versin diye bekleyin!

– Yerde bıraktığı her ÅŸeyi kaldırın; kitaplarını, ayakkabılarını, kıyafetlerini… Onun için her ÅŸeyi siz yapın ki o, bütün sorumluluklarını baÅŸkalarına yüklemeye alışsın!
– Onun gözünün önünde sık sık kavga edin ki aile bir gün parçalanırsa çok fazla üzülmesin.

– Ona istediÄŸi kadar harçlık verin ki hiçbir zaman kendi parasını kazanmanın ne olduÄŸunu öğrenmesin.
– Yiyecek, giyecek ve konforla ilgili bütün arzularını yerine getirin ki, istediklerine ulaÅŸmak için çalışmak gerektiÄŸini öğrenmesin.

– KomÅŸulara, öğretmenlere, polislere karşı daima onun tarafını tutun ki, onların hepsine karşı peÅŸin hükümleri oluÅŸsun.
– Bütün bunları ve benzerlerini yaparak yetiÅŸtirdiÄŸiniz çocuÄŸunuz bir gün suç islerse, kendisinden özür dileyin! Ama onu felaket dolu bir hayata hazırladığınız için kendinize teÅŸekkür etmeyi ihmal etmeyin!!

(Bu belge, ABD Houston Polis Müdürlüğü tarafından hazırlandı ve kentteki tüm evlere ve okullara dağıtıldı

çok iyi giyimli bir bey çok uluslu bir firmada iş görüşmesinde.
iÅŸe baÅŸvuran =ib
insan kaynakları müdürü = ik
ib – ben ayda 10 000 dolar maaÅŸ isterim
ik – biz çalışanlarımıza zaten en az 15 000 dolar veriyoruz
ib – ÅŸirket aracı olarak bmw istiyorum ik – biz çalışanlarımıza cherokee jeep veriyoruz
ib – saat 10 da gelirim 15 te cıkarım
ik – bizim çalışanlarımız ewden çalışır
ib – yılda 1 ay tatil isterim
ik – biz çalışanlarımıza 2 ay veriyoruz
ib – antalya da tatilimi geçirebileceÄŸim bir yazlık
ik – biz çalışanlarımızı havai ye gönderiyoruz
ib – ÅžAKA YAPIYORSUNUZ
ik – AMA ÖNCE SÄ°Z BAÅžLATTINIZ !!!!

Resimlerin büyük hali için üzerine tıklayınız

2012 Bahar Buckler

FotoÄŸraf: Courtesy of Buckler

Resimlerin büyük hali için üzerine tıklayınız

2012 Bahar Brooks Brothers

FotoÄŸraf: Marcus Tondo

Resimlerin büyük hali için üzerine tıklayınız

2012 Bahar Bottega Veneta

FotoÄŸraf: Yannis Vlamos

Resimlerin büyük hali için üzerine tıklayınız

2012 Bahar Billy Reid

FotoÄŸraf: Gianni Pucci

Resimlerin büyük hali için üzerine tıklayınız

2012 Bahar Bespoken

FotoÄŸraf: Monica Feudi

Resimlerin büyük hali için üzerine tıklayınız